donderdag 13 oktober 2016

“Blogger gezocht” las ik op de site van De Maatschappij….


Het ei was zo gelegd, want ik kom graag bij de lunchbijeenkomsten van De Maatschappij én zij zoeken in mij, Werner, een “jongere” netwerker bij deze zelfde bijeenkomsten.
Bijeenkomsten, laagdrempelig en zeer toegankelijk. Zo ervaar ik het wanneer ik de aanwezigen ontmoet.
Goede sprekers vind ik Dé kracht van De Maatschappij. 

Als ik lees in de blog van Pierre van Aalst, de vereniging manager, van 13 september jongstleden dat hij zich afvraagt wie de handschoen oppakt. Ik dus. 

Maar waar ga ik het dan over hebben, vraag ik. Wat willen jullie?
“Je bent ZZP’er. Schrijf daar dan over. Schrijf over jezelf. Wat maak je mee? Wat wil je meegeven?” 

Nou daar gaan we…

O nee, wacht. Eerst wil ik iedereen waarschuwen dat het wellicht lijkt dat ik een heleboel verschillende dingen doe. Maar wees gerust, na een paar blogs van mij wordt het verband tussen mijn verschillende werkzaamheden wel duidelijk.  

1 Januari 2009. Dat is de datum dat mijn bedrijf het levenslicht zag.
Mijn bedrijf: Kelder Advies en Bemiddeling, financieel advies- en bemiddelingskantoor in verzekeringen, hypotheken en belastingadvies.
Eerst alleen belastingaangiften en vanaf 1 september 2009, toen mijn AFM-vergunning binnen was, helemaal los met bovenstaande adviezen.
Leuk, spannend en met 25 klanten als start heel erg uitdagend. De hypotheekmarkt zou aantrekken in 2010, niet dus…. De financiële wereld heeft nu zijn klappen wel gehad, niet dus… 
 
Wat je ervan leert als starter met zo’n valse start is: Vechten. Vechten voor je bestaan!
Je bent ergens aan begonnen en dat wil je dan ook doorzetten.
Toen hoorde ik iets… aha, dat maakte me duidelijk dat er hoop is, dat er licht aan het eind van de tunnel is: McDonalds was ook in een slechte tijd begonnen én moet je nu zien. Een imperium van jewelste.
Ik dacht natuurlijk meteen. Nou wat zij kunnen, kan ik ook!
Lachen toch. Zo’n kleine eenmanszaak met een kantoor van 6m2 (zijn kleinste slaapkamer in huis) met grootse plannen. 

Inmiddels een paar jaar verstreken en 350 nieuwe klanten verder kreeg ik de kriebels in mijn lijf om een stap verder te gaan. Tenminste. Iets er naast, iets aanvullends.
En toen, toen kwam ik de eigenaar van een trainingsbureau tegen, Van der Weide & Partners. Ik sloot me bij hem aan en ging er ook bij trainen. Ik vond en vind het heerlijk om mijn kennis door te geven.
Nieuw, spannend, ook weer uitdagend. Leuk, zeer leuk, dat ook. Nut en Plezier, dat is ons motto bij de trainingen, bij onze opleidingen.  

Toen brak 2013 aan en zonder het te weten bij de champagne op 1 januari zou dit een jaar worden, waarbij er een hele andere energie aanwezig zal zijn. Ik werd CJBD’er van het jaar, oftewel, Ondernemer/Netwerker van het jaar bij Contact Jonge Bedrijven Drechtsteden, een netwerkvereniging met als startdatum 1991.
De leden en belangstellenden vonden blijkbaar dat ik veel voor de ondernemers deed. Volgens het juryrapport was ik actief, bereid om anderen te helpen met hun bedrijf én was ik dé ambassadeur van CJBD.
Ik schrok me rot dat ik in eerste instantie genomineerd was en vervolgens ook nog eens won.

Over netwerken gesproken. Rond de datum van de verkiezing zat ik bij Cinemato Media, inmiddels partner van CJBD, om over een bedrijfsfilm te praten en het was zo beklonken.
Die bedrijfsfilm zou er komen en de primeur zal op de verkiezingsavond in Hotel Bellevue zijn!
Hoe je dan als kleine zelfstandiger voor je gevoel heel groot kan zijnJ. 

2013 werd dus een start van het jaar waarbij ik écht dicht bij de ondernemer zal komen. Ik werd namelijk kort na de verkiezing bestuurslid Programma. Mijn taak is dan dat ik de netwerkavonden moet organiseren. Hartstikke leuk en goed voor mijn PR.
In de loop van dit jaar werd ik dan ook veelvuldig gevraagd om te helpen bij het starten van diverse ondernemingen, maar ook om bij diverse gesettelde bedrijven de naamsbekendheid te vergroten.
Schitterend gewoon om dat te mogen doen.  

Meerdere taken in je bedrijf. Ik vind dat belangrijk om te doen. Wanneer het even in een bepaalde branche tegenvalt, kun je terugvallen op het andere.
Je moet het wel goed managen, dat wel. Af en toe even opschrijven waar je nu mee bezig bent is wel handig;-). 

Maar ik had u duidelijkheid beloofd. Wat doe ik allemaal tot en met het jaar 2014?
Financiële dienstverlening, trainingen, netwerken, bestuur netwerkvereniging CJBD, bedrijven begeleiden, lezingen. Is het dan allemaal anders? Nee. Ik zie het als elkaars verlengde.
Uiteindelijk hebben we elkaar nodig. Ik help jou, jij wordt mijn zakelijke relatie. Wellicht niet meteen een klant, maar wel ambassadeur van mij als persoon, maar zeker ook voor mijn bedrijf. 

En met deze laatste zin komen we weer bij het netwerken. Met het netwerken kweek je ambassadeurs, mensen die je iets gaan gunnen. En dat is leuk. Dat maakt je sterker. En als je sterker wordt, dan ga je die zekerheid ook uitstralen. Wanneer je die zekerheid uitstraalt, dan maak je ook meer business. Dat gaat vanzelf. Men gunt je dat!  

Eén van de gedachten die ik wil meegeven is dat je altijd jezelf moet blijven, wees ambassadeur voor je zakenrelatie. Hij of zij zal dan ook jouw ambassadeur worden. Wees wel geduldig, want onderzoek heeft uitgewezen dat je pas een gunningspositie krijgt na één jaar geregeld contact op, bijvoorbeeld, een netwerkbijeenkomst. 

En als laatste: “Wat je geeft, krijg je!” Daar geloof ik heilig in.  
 

Prettige dag en succesvolle zaken.
 
Werner Kelder       
 

dinsdag 13 september 2016

1777


De dames van ons landelijk bureau in Rijswijk hebben gelukkig geen medelijden (met mij) en zijn plezierig vasthoudend!
 
Als uw nieuwe verenigingsmanager opperde ik (toen net terug van vakantie) dat het wellicht een goed idee zou zijn om periodiek een blog op onze website te gaan schrijven over onderwerpen waar ik mij de komende twee jaren (voor drie dagen in de week) mee bezig mag en ga houden en wat ik tijdens mijn bezoeken aan de verschillen de departementen ervaar. De daad bij het blog-woord voegen is – merk ik – toch nog een “dingetje” ;-( .

Enfin, nu de aftrap is gedaan ben ik u een verklaring van mijn keuze voor titel van deze blog verschuldigd. 1777 Is zoals u weet het oprichtingsjaar van onze Nederlandsche Maatschappij voor Nijverheid en Handel, in de wandelgangen De Maatschappij. In mijn eerste contacten in mijn rol van verenigingsmanager (gestart vanaf 5 juli jl.) met niet leden, aspirant leden en/of geïnteresseerden bleek en blijkt dat wij als vereniging “het best bewaarde geheim” sinds 1777 zijn! Men heeft nog nooit van ons gehoord, laat staan dat je er lid van kunt worden. 

Eén van de doelstellingen welke ik van het landelijk bestuur heb meegekregen voor de komende 2 jaren, is het laten toenemen van het aantal actieve en in ledenaantal groeiende departementen. Naar mijn mening zitten wij met ons gedachtengoed en de waarden van De Maatschappij “op goud”.
Nu nog een kwestie van goed uitventen van ons verhaal en de belangstellenden staan in de rij om lid te mogen worden ;-). 

Ik ben graag de motor, maar dat kan ik niet alleen en doe graag een beroep op uw netwerk en vaardigheden om - daar waar opportuun - enthousiast over De Maatschappij te verhalen. 
Een dankbaar onderwerp in uw gesprekken zou bijvoorbeeld onze “Duurzame Dynamische Delta”  kunnen zijn. 7 Oktober a.s. organiseert het departement Zeeland dit jaarcongres. U en andere geïnteresseerden zijn dan van harte welkom in het mooie Vlissingen! 

Het landelijk bestuur gaat binnenkort met elkaar in conclaaf om na te denken over en vervolgens concreet te vertalen in acties en zo ons “merk” De Maatschappij te laden en het vervolgens in de markt te gaan zetten. Daarvoor is o.a. een strategisch marketingplan nodig. Gelukkig hebben wij van een van onze leden ondersteuning aangeboden gekregen bij het schrijven daarvan.
Ook onze Raad van Advies denkt actief met ons mee o.a. over hoe wij Perspectief voor Nederland een duurzaam vervolg kunnen geven. Tijdens onze ALV 7 oktober a.s. vertellen wij u graag daar wat meer over. 

Voor mij en wellicht ook mijn generatiegenoten, is het werken met social media nog geen vanzelfsprekendheid, maar dat laat ik geen beletsel vormen.
Stoer heb ik naast het schrijven van dit blog ook een twitter-account (laten) aanmaken. U kunt mij volgen op: 1777@DeMaatschappij
Ik beloof u “tweets” die raken aan De Maatschappij en hoop u zo te inspireren.
Laten wij ook de komende 240 jaar na de start in 1777, als vereniging relevant blijven.

Samen met u pak ik die handschoen graag op! 

Tot ziens op 7 oktober. 

Pierre van Aalst
Verenigingsmanager van De Maatschappij

vrijdag 9 september 2016

Blogger gezocht!

Wij zijn op zoek naar u!



Bent of kent u iemand die graag schrijft, over wat er momenteel in Nederland/de wereld gaande is, over uw eigen werk of ieder ander onderwerp dat interessant en leuk is om te lezen voor een ieder die onze website bezoekt?
DAN ZIJN WIJ OP ZOEK NAAR U!!
Vanuit het landelijk bureau van De Maatschappij willen we graag de blogs regelmatig vernieuwen, dit is de reden dat wij een oproep doen voor het schrijven van een blog.

Bent u enthousiast geworden en wilt u hier graag aan meewerken dan vragen wij u om contact met ons op te nemen.
Dit kan telefonisch 070-3141940 of via de mail info@de-maatschappij.nl
Alvast bedankt voor uw medewerking!

donderdag 30 juni 2016

De Europese politieke les van het gaspedaal


Groot-Brittannië ligt eruit. Het Verenigd Koninkrijk heeft zichzelf een ‘Alleingang’ bezorgd. Na de flinterdunne meerderheid van Britten, die op donderdag 23 juni 2016 besloten de Europese Unie de rug toe te keren, zijn politici, ondernemers, vakbonden, overheden, wetenschappers en andere beleidsmakers op zoek naar een antwoord. Uit noodzaak, uit vrees, uit welbegrepen eigenbelang, uit zorg. De Britse ‘splendid isolation’ is geen wens meer, maar is echt.

Bewonderd
In de mêlee van commentaren, columns, beschouwingen, analyses en nieuwsberichten over ‘Independence Day’ trof ik er een aan die een begin van een antwoord zou kunnen zijn. ‘Het enige reële alternatief,’ schrijft Coen Teulings, oud-directeur van het Centraal Planbureau en thans hoogleraar economie aan de Universiteit van Cambridge, in het FD van 28/6/16, ‘is Europa aan te prijzen voor datgene waar het in de wereld om bewonderd wordt. De lidstaten houden nu al zestig jaar lang een politiek en juridisch systeem in de lucht waarmee eerst zes en inmiddels zevenentwintig lidstaten hun onderlinge geschillen beslechten en afspraken maken tot wederzijds voordeel.’  

Dat een systeem met zo’n diffuse structuur als de EU daartoe in staat is geweest is een ongelooflijke prestatie. ‘Het heeft de voorwaarde geschapen voor de naoorlogse groei van onze welvaart.’ Maar ondanks de fantastische successen van decennia politiek touwtrekken is er ook veel onvrede, meent Teulings. ‘Echter, de opkomst van het populisme is geen specifiek Europees verschijnsel, zie Trump. Het echte probleem van de middenklasse in Europa en de VS is de opkomst van China en India. Dat maakt het electoraat van beide continenten onzeker. De EU is slechts een uitlaatklep’. 

Aan het stuur
Teulings’ betoog is, vrij door mij vertaald, een stevige oproep tot stabiliserend en effectief beleid om onvrede en onzekerheid weg te nemen en in goede banen te leiden. Maar helpt het als regeringsleiders kritiek hebben op Europa, terwijl zij als leden van de Europese Raad zelf aan het stuur zitten? Draagt het bij aan een solide Europees beleid als politici over Europa blijven praten in de derde persoon? Als welvaart, vrede, vrij reizen, één munt en internationaal studeren aantoonbare verworvenheden zijn van welvarende EU-lidstaten?

Twaalf jaar was ik lid van het hoofdbestuur van de Europese Beweging in Nederland. Jaren, waarin Eurocommissarissen als Frans Andriessen en Frits Bolkestein soms zeer opliepen tegen de grenzen van hun politieke vernuft en onderhandelingsbekwaamheden. Toch bewoog Europa: er kwam beleid tot stand dat nationale regels beetje bij beetje harmoniseerde, een gezamenlijke munt schiep en meer liberalisering inluidde. De sleutel van zulk economisch succes verwoordde de Fransman Jacques Delors, oud-voorzitter van de Europese Commissie, op prachtige wijze aldus: ‘It is competition that stimulates, cooperation that strengthens and solidarity that unites’.

Gaspedaal rechts
In de beginjaren van wat een aardverschuivende industrie zou worden, had een aantal visionaire automobielfabrikanten al snel door dat zij omwille van het succes van hun product internationaal moesten standaardiseren. Een van hun afspraken was deze: gaspedaal rechts, rempedaal in het midden, ontkoppelingspedaal links. Het huidige Europa heeft behoefte aan dergelijk doortastend optreden. Aan politici die de basis van de EU onderschrijven, trots zijn op wat er is bereikt en die publiekelijk durven te verwoorden wat Europa vermag. Zoals Delors en diens illustere voorgangers weten zij welke pedalen gebruikt moeten worden.  

In zijn boek ‘Facetten van Europa’ beschreef Lord Alan Bullock (Oxford) in 1979 hoe in het naoorlogse - in Oost en West verdeelde - Europa een ‘verbazingwekkend economisch herstel plaatsvond waardoor een hoger welvaartsniveau ontstond dan ooit tevoren in de geschiedenis’. Zes jaar daarvoor was Groot-Brittannië tot de Europese Economische Gemeenschap, de voorloper van de EU, toegetreden. Dat gebeurde onder leiding van de Britse premier en conservatief Edward Heath.

Doorgaan
Het is interessant om in Bullocks’ boek zijn visie op Europa te lezen. ‘Een zonniger toekomst ligt in het verschiet. Europa moet zijn rol blijven spelen […]. Europa kan zijn waarden opnieuw gaan uitdragen over de wereld, niet met het zwaard, maar in het kader van vriendschappelijke hulpverlening en met het vertrouwen van vrije mensen.’ Het lijkt mij een ware stimulans voor de regeringsleiders van de Europese Unie om op die weg door te gaan.  

Nico van Grieken
Lid Raad van Advies De Maatschappij

donderdag 2 juni 2016

De Maatschappij door de ogen van een student!


Hallo! Mijn naam is Willem-Jan Velderman en ik studeer Bestuurskunde aan de Universiteit Twente. Toen ik onlangs lid werd van De Maatschappij werd mij gevraagd of ik mezelf wilde voorstellen door een blog te schrijven; dat doe ik natuurlijk graag! Ook zal ik in dit blog ingaan op hoe ik De Maatschappij heb leren kennen, waarom ik lid ben geworden en waarom ik graag met u kennis maak.
In 2013 leerde ik De Maatschappij kennen. Medestudent Rik Leenders en ik waren actief binnen onze studievereniging Sirius en het Regionaal Media Centrum Twente: een samenwerkingsverband tussen Twentse lokale omroepen. In de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van 2014 wilden we graag een debat organiseren wat ook een jonger publiek moest triggeren. De studievereniging en de lokale omroepen  waren erg enthousiast en al snel kwamen we met Trudy Vos en Jan Bron van De Maatschappij Departement Twente in contact!  
 
Ook andere Twentse organisaties sloten aan en door een mooie samenwerking ontstond[1] het idee voor het interactieve Twents gemeenteraadsverkiezingendebat[2]! Een geslaagd live televisie- en internetdebat waarin kandidaat-raadsleden en inwoners uit verschillende gemeenten samenkwamen op de Universiteit Twente.  De kandidaat-raadsleden debatteerden over stellingen die in iedere gemeente relevant waren maar waarvan de lokale context soms verschilde. Door middel van een mobiele website gaven inwoners, in de zaal óf thuis, hun mening over de stelling. Zij konden na afloop een stemadvies krijgen door enkele extra vragen in te vullen. In de Red-Room analyseerden Martin Rosema (Universiteit Twente), Arjen Maathuis (raadslid VVD-Almelo en destijds student) en Jasper Bunskoek (destijds TC Tubantia) het debat. De omroepen werden later voor hun uitzending beloond met een Lokale Omroep Award in de categorie Nieuws & Actualiteiten.

Via Trudy Vos bleven Rik en ik contact houden met De Maatschappij. Zo hebben we een presentatie[3] bij De Maatschappij mogen geven over ons onderzoek naar bestuurlijke informatievoorziening tijdens onze stage bij Regio Twente. Ook waren we aanwezig tijdens Perspectief voor Nederland/Twente en mocht ik veel over de zorg leren tijdens één van de Grens van de mens-avonden. Ik vond de bijeenkomsten van De Maatschappij door de gehouden presentaties en de gesprekken erg leerzaam. Ik wil graag weten wat er in de maatschappij speelt en wat daar bij komt kijken. Het volgen van nieuws en lezen is natuurlijk een goede manier om meer te weten te komen over een bepaald onderwerp maar ik vind het ook erg leerzaam om mensen te spreken, en vragen te stellen, over o.a. hun werkveld.

Daarom maak ik graag kennis met u. Daarnaast ben ik benieuwd naar uw kijk op waar ik als student Bestuurskunde mee bezig ben. Als student-assistent van Paul Benneworth mag ik samen met hem aan een onderzoeksproject werken over de rol van Citizen Knowledge[4] in regionale besluitvorming. Daarnaast loop ik stage bij de Twentse kring van griffiers en Kennispunt Twente. Bij de Twentse kring van griffiers doen drie griffiers (Ben Pikula, Helga van Limbeek en Karin Zomer) en ik (onder begeleiding van Marcel Boogers) onderzoek naar de informatiebehoefte van Twentse gemeenteraadsleden om zicht te hebben op intergemeentelijke samenwerkingsverbanden. Hiervoor is een enquête in de veertien Twentse gemeenteraden afgenomen en zijn de Twentse intergemeentelijke samenwerkingsverbanden geïnterviewd. Bij Kennispunt Twente ben ik op zoek naar de mogelijke- meerwaarde en betekenis van open data voor Twentse gemeenten. Iedere vrijdagavond ben ik één van de stemmen van het College van B en V (Beerlage en Velderman) op de lokale publieke omroep van Hengelo; Radio Hengelo TV. Met ons team proberen we met raadsleden, inwoners en andere partijen helder en snel in te gaan op wat lokaal speelt. Zo hebben we specials gemaakt over de binnenstad, jongeren in de Twentse politiek en hebben we een politiek jaaroverzicht georganiseerd.

Ik hoop dat ik binnenkort op een bijeenkomst van De Maatschappij met u kennis mag maken. Ondertussen kom ik graag met u in contact via sociale media als Twitter[5] en Linked-In[6].

Graag tot snel!


[1] https://www.utwente.nl/nieuws/!/2014/6/88492/verkiezingendebat-levert-omroepprijs-op
[2] https://www.youtube.com/watch?v=u1bUu-5UgVU
[3] https://www.youtube.com/channel/UCGafT95a4NS55jhPd-QEGCA
[4] https://wjvelderman.wordpress.com/2016/04/28/publicatie-in-regions-magazine-citizen-knowledge-in-regional-policymaking-%C2%87/
[5] https://www.twitter.com/WJVelderman
[6] https://www.linkedin.com/in/wjvelderman

dinsdag 19 januari 2016

Grippy's, op een positieve toekomst!


Niet onze afkomst is bepalend, maar onze toekomst. Wat kunnen we de komende tien jaar verwachten? De interessante debatten in het kader van Perspectief voor Nederland gaven daar vorig jaar een goed beeld van. Zorg, levenslang leren, sociale cohesie, werk, welzijn, grondstoffen, voedsel, klimaat, mobiliteit en geopolitieke verhoudingen houden ons terecht zeer bezig.
 
Ook de Amerikaanse president Barack Obama. Op 13 januari van dit jaar wijdde hij een belangrijk deel van zijn – laatste – State of the Union in het Congres aan de ingrijpende en onverbiddelijke veranderingen die van invloed zijn op ‘onze manier van leven, ons werk, bedrijven, onze overheid, onze planeet en onze positie in de wereld’. Hoopvolle medische en farmaceutische doorbraken, maar ook economische en technologische veranderingen die oude banen vernietigen, nieuwe banen scheppen, jonge mensen kansen bieden en gezinnen voor fundamentele keuzes plaatsen. 

Obama is onbeschaamd hoopvol. Altijd geweest: tijdens zijn studie (Columbia en Harvard) en als advocaat in Chicago, waar hij de armere buurten leerde kennen, was zijn belangrijkste vraag hoe politiek beleid het beste in mensen naar boven kan halen en niet het slechtste. Zie zijn ‘Audacity of Hope’ (2008). Ook anno 2016 is de ‘State of the Union’ krachtig. ‘Right now, the United States of America has the strongest, most durable economy in the world’. Veertien miljoen nieuwe banen, de helft minder werkloosheid. Bijna negentig keer werd er geapplaudisseerd en klonk er gelach op. Machtig en aanstekelijk optimisme.  

Diezelfde dertiende januari was ik op de lunchbijeenkomst van Departement Dordrecht.   Leden van de Raad van Advies worden geacht enkele malen per jaar in hun regio bij  departementen op bezoek te gaan. Dat is een genoegen en het is leerzaam, ook nu weer. Voorzitter Vincent Groot verwelkomde de aanwezigen mondeling én met een filmpje van de vorige bijeenkomst, gemaakt door leerlingen van het Da Vinci College. Ook kondigde hij alvast de spreker aan: Frederik van Beuningen die over de investeringsfilosofie van Teslin ging praten en over de kwaliteit van governance bij bedrijven.  

Eerst echter kreeg Ad Eland, ondernemer en lid van De Maatschappij, de gelegenheid om zijn twee minutenspeech te houden. Dat was een regelrechte aangename verrassing. Met name voor mensen – en dat zijn er velen - die wel eens een bijeenkomst bijwonen waar een koud of warm hapje wordt aangeboden en die steevast staan te frommelen met een servetje dat naast de bitterbal of het blokje kaas ligt. Ad vertelde daar smaakvol en herkenbaar over, maar belangrijker, hij bood uitkomst.
 

 

Zijn vondst is de ‘Grippy’. Een opvallend 3-dimensionaal servetje dat door zijn piramidale ontwerp gemakkelijk met drie vingers kan worden opgepakt zodat de geserveerde snack schoon kan worden beetgenomen. De eerste ter wereld. Ad Eland had ook een informatief promotiefilmpje laten maken, dat liet zien hoe de Grippy tot stand was gekomen. Ondernemerschap pur sang. En ook milieuvriendelijk. De Grippy verbruikt door zijn vorm zo’n vijfenzeventig procent minder papier. Disruptief? Geenszins, hooguit voor de oude servetjes. Creatief? In hoge mate: je moet er maar op komen. En bovenal: gastvriendelijk. Ad’s pay-off: ‘Met Grippy’s serveer je iedereen een glimlach’.  

Terecht beloonden de aanwezigen hem met een lach en een spontaan applaus. Niet die negentig keer van Obama, maar wel ruim voldoende voor twee minuten stimulerend ondernemerschap. Ad’s Grippy’s zouden het zeker goed doen in The White House.   

Nico van Grieken
Lid van de Raad van Advies

dinsdag 22 december 2015


Goede voornemens?

Het is inmiddels januari. De maand van de goede voornemens, de jaarplannen en de beleidsdoelen. Op nieuwjaarsrecepties houden we inspirerende toespraken, we heffen het glas, we gaan het maken! 

Tja... Ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik vind dat nog lastig genoeg. Waarmaken wat je je voorneemt. Je doelen halen. En daarom deel ik wat inspiratie die ik in de loop der jaren heb opgedaan. Doe er uw voordeel mee. En... ik ben benieuwd welke 'trucs' u hebt om dromen om te zetten in daden. Reageer eens!

Tot snel, 

Karine van den Noort, Successupport

Lid van Departement Apeldoorn en Epe 

Zo maak je van je doel een magneet!

Ik fiets (ja ik fiets!) de laatste tijd wat vaker naar mijn werk. Op de heenweg moet ik altijd zin maken, maar terug.. dan zoef ik over de weg, zo naar huis.

Hoe kan dat nou he? Dat de weg naar huis veel sneller lijkt. Er zijn vast allerlei verklaringen voor, maar als u het mij vraagt, komt het omdat het einddoel 'thuis' net iets aantrekkelijker is dan het einddoel 'werk'. Hoe graag ik ook werk en hoe plezierig mijn werkplek, 'thuis' werkt als een magneet. 

Daar wil je gewoon graag naar toe. 

He, dat is een mooi gezichtspunt. Want kun je zo van elk einddoel een magneet maken? Ik denk van wel. Ze zullen niet allemaal als thuis voelen maar echt, je kunt je doel een stuk aantrekkelijker maken dan 2 zinnen op een vel papier (of je laptop).

Hoe? 

1. Visualiseer het doel, door enkele foto's te kiezen die precies verbeelden waar u naar toe wilt. Uw bedrijf of organisatie over 2 jaar: hoe ziet het eruit als je dan binnenstapt? Een nieuwe baan, die reorganisatie of het project dat u aan het uitrollen bent. Welk plaatje hoort daarbij?  

2. Wilt u uw doel nog dichterbij brengen? Spreek meer zintuigen aan door er bijvoorbeeld een filmfragment bij te zoeken dat precies de goede sfeer of beleving op roept. Of een filmpje van een spreker die inspireert omdat hij het gedachtegoed of de visie verwoordt die u gestalte wilt geven.

3. Tot slot kunt u met uw team zelfs 'in' het doel stappen door bijvoorbeeld een bezoek te brengen aan een bedrijf, organisatie of project waar een soortgelijk doel al is gerealiseerd. Nb; dat hoeft niet perse in het eigen vakgebied te zijn. Bent u bezig met het thema gastvrijheid of klantvriendelijkheid? Ga eens naar een gerenommeerd hotel en ERVAAR wat daar gebeurt. Vraag de eigenaar wat zijn filosofie is. En krijg zo samen met uw team het doel 'in de vingers'. 

U zult zien hoe motiverend dat werkt. Veel succes! 

Ps: In uw eentje aan het 'tobben' om uw doel goed geformuleerd en gevisualiseerd te krijgen? Zoek iemand op! Naar mijn mening is ons netwerk ook daar juist geschikt voor. Bijvoorbeeld iemand uit de kring van uw departement (misschien juist wel een totaal andere branche of vakgebied). Ik weet zeker dat de ander zich vereerd voelt als u vraagt of hij of zi eens wil sparren. Of vorm een klein groepje en doe eens aan intervisie. Vaak is dat een manier van vergaderen die een ondernemer niet goed kent, maar waar iemand uit het onderwijs, de zorg of de overheid weer veel ervaring mee heeft. Ik hef vast het glas: op ene prachtjaar, voor u en uw plannen. En op De Maatschappij!
 

Karine van den Noort