De lijst der lijstjes

Maak werken echt makkelijk met deze lijst. Eenvoudig, basic maar compleet

Martijn Aslander sprak op 2 februari in Leiden. De zaal was gevuld met ruim 150 leden en introducés. Een succesvolle bijeenkomst!

Eén van de tips van Martijn willen we de andere leden niet onthouden.

Workflowy

De lijst der lijstjes, maak in workflowy het werken makkelijk en vergeet niets meer.

Klik hier een lees meer!

Authenticiteit, Blog van Renate Pouw

Authenticiteit, Blog van Renate Pouw, hoofdbestuurslid

En dan is er weer een nieuw jaar begonnen…

Hoewel de start van het nieuwe jaar praktisch bezien niet veel meer inhoudt dan het vervangen van de oude kalender  door een nieuwe is de symbolische betekenis daarentegen voor veel mensen groot. Het oude jaar wordt afgesloten en er vangt een nieuwe  ronde aan, met nieuwe kansen.  Volgens oud gebruik is dit een goed moment om te overdenken wat het nieuwe jaar zal kunnen brengen, om goede voornemens te maken en  doelen te bereiken. Dit alles in de overtuiging om het nieuwe jaar nog beter, mooier en succesvoller te laten worden dan het vorige jaar. Hierbij ga ik er gemakshalve van uit dat het volgens de Maya kalender geplande  naderende einde nog even op zich laat wachten.

De media is minder optimistisch  … bijna dagelijks staat er somber nieuws in de krant, de euro, de woningmarkt, stakingen in het onderwijs. Het jaar 2012 lijkt dan ook (opnieuw) een uitdaging te worden voor vele ondernemers waarbij maatregelen en soms pijnlijke keuzes voor de deur staan. Wat wordt de strategie van uw bedrijf, bezuinigen of investeren, uitmelken of innoveren, zaken zelf blijven doen of samenwerken. En op welke manier doet u dit?

Het lijkt er op dat in deze periode van onzekerheid nieuwe waarden een belangrijke rol (gaan) spelen. Naast kennis en kunde (hard skills) worden soft skills (weer) belangrijk, het begrip authenticiteit is van de plank gehaald, afgestoft en wordt zelfs als trend genoemd voor het nieuwe jaar. Het woord verwijst naar echt, oorspronkelijk, betrouwbaar en identiteit. Mooie praatjes of fancy brochures voldoen niet meer. Men verlangt terug naar de basis, oprechtheid en echtheid vormen belangrijke voorwaarden om samen te werken en zaken te doen.

En juist authenticiteit is een kenmerk welke past bij de Maatschappij en haar leden. Een landelijk netwerk, onderverdeeld in lokale departementen met elk haar eigen identiteit. In contact met elkaar door middel van maandelijkse regionale bijeenkomsten en verder een tweejaarlijkse ALV en een landelijk jaarcongres. Deze bijeenkomsten vormen een goed platform voor ondernemers, overheid en kennisinstellingen om elkaar te ontmoeten, te onderzoeken of men elkaar kan helpen, of anderen met elkaar in contact kan brengen. Dit persoonlijke contact helpt om onze persoonlijke doelen een gouden randje te geven en tegelijkertijd een gezamenlijk doel te realiseren. Op een borrel ben je wie je bent, en ontmoet je wie je ontmoet. Je wordt niet geconfronteerd met een valse account zoals Femke Halsema overkwam, of eerder al de advocaten gebroeders Anker die als gevolg van onechte Tweets diverse bedreigingen aan hun broek kregen.

Maar hoe verhoudt dit begrip authenticiteit zich tot een andere trend,  de trend dat iemand zijn identiteit wordt afgemeten op basis van het aantal connections op Linked in, diens activiteiten op Face Book, het aantal followers op Twitter. Een persoon met slechts 50 connections loopt het risico vrij snel het stempel, individualist of erger nog, een einzelganger opgelegd te krijgen, het ontbreken van een Facebookpagina kan cruciaal zijn bij een sollicitatie…. Zonder alle positieve  kanten van  Social Media  te negeren, lijkt deze vorm van communicatie soms op gespannen voet te staan met het verlangen naar echtheid.

Het is mijn indruk is dat beide trends aanwezig en niet te vermijden zijn. Mijn uitdaging voor het komende jaar zal zijn om deze trends: authenticiteit en social media te combineren, oorspronkelijke verbindingen te leggen waarmee 2012 een succesvol jaar wordt. Doet u mee?

Wat doen ze op het landelijk bureau?

Onze vereniging zit in heel Nederland. Waar u ook bent, ergens in de buurt zit een departement van De Maatschappij. Van Zuid-Limburg tot Zeeland, Friesland en Groningen en alles daar tussenin. Allemaal departementen van De Maatschappij maar ieder met zijn eigen identiteit. Deze diversiteit houdt De Maatschappij levendig en up-to-date. De bestuursleden van de departementen ontmoeten elkaar op landelijke bijeenkomsten en wisselen ervaringen en ideeën uit.
Naast deze zelfstandige, autonome departementen is er een hoofdbestuur en een dienstverlenend orgaan, het landelijk bureau. Het landelijk bureau van De Maatschappij is gevestigd in Den Haag. Op dit bureau werken vier mensen die in dienst zijn van De Maatschappij. Geert van der Tang, Patricia Punter, Maaike Vreeswijk en Corine Geluk. Deze vier mensen faciliteren de departementen en dragen zorg voor de landelijk georganiseerde bijeenkomsten.

De meeste leden en zeker alle bestuursleden zullen de namen van de medewerkers bekend voorkomen. Maar wat doen ze nu eigenlijk? Een greep: ze verzorgen de ledenadministratie en de financiële administratie. Beheren de website, schrijven en versturen nieuwsbrieven en verzorgen alle verdere landelijke communicatie. Ze voeren het secretariaat uit voor een aantal departementen. Ondersteunen alle departementen waar nodig. Organiseren landelijke bijeenkomsten en gaan langs bij de departementen in het land.

Kortom, een zer divers takenpakket. En niet te vergeten, ze zijn vijf dagen in de week telefonisch bereikbaar voor al uw vragen over De Maatschappij. Dus komt u ergens niet uit? Heeft u een vraag over een bijeenkomst of heeft u hulp nodig bij het updaten van uw profiel op de website? Bel of mail naar 070-3141940 of info@de-maatschappij.nl

Blog van Harm Noordhof, hoofdbestuur De Maatschappij

De gouden driehoek, een kerstvertelling

Een vader had twee zonen en een dochter, Mark, Einstein en Thorbekje. Mark was de oudste, hij was altijd in de weer, hij wilde rijk worden. Einstein, de middelste, was een denker. Hij wilde altijd het naadje van de kous weten. Thorbekje regeerde het huis. Zij zorgde dat het huis aan kant was, dat het vuilnis bij de weg werk gezet en dat er op vaste tijden gegeten werd. De Vader was gelukkig met zijn kinderen. Ze hadden elk een eigen karakter en vulden elkaar aan. Hij hoopte dat ze lang bij elkaar zouden blijven. Mark voelde zich echter in huis te veel ingeperkt, vooral door Thorbekje. Hij besloot naar het buitenland te gaan. Hij ging voor het grote geld. Weg met de regels van Thorbekje. En als je iets niet helemaal begrijpt, maar het levert veel geld op , dan doe je het gewoon. Hij liep in korte tijd binnen. Hij kocht een grote villa met een binnenzwembad. Hij liep in dure pakken en had een eigen chauffeur. Iedereen prees hem.

Einstein zag een beetje neer op Mark. Leven voor geld  in plaats van leven voor weten, hij vond het maar niets. Ook met Thorbekje had hij niet veel op. Een net huis met huisregels, aan hem was het niet besteed. Einstein ging helemaal op in de wetenschap en nam zelfs geen tijd om zijn broer en zus op te zoeken.

Thorbekje voelde zich door haar beide broers in de steek gelaten. Zij had altijd gezorgd dat ze hun zaken konden doen en hun wetenschap bedrijven. En wat kreeg ze stank voor dank. Ze was blij dat ze hun eigen gang gingen en dat zij de huisregels kon afschaffen. Op een gegeven ogenblik dacht ze zelfs dat het leven misschien wel beter was zonder haar regels.

Toen kwam er hongersnood en niemand kon de spullen van Mark meer kopen. Voor het eerst van zijn leven maakte Mark verliezen.. Hij moest zelfs zijn prachtige huis verkopen maar er waren geen kopers. Spoedig had hij alleen nog maar schulden. En daardoor was er in het land ook geen geld meer voor het onderzoek van Einstein. Die zat werkloos thuis. En Thorbekje voelde zich schuldig. Zij had te veel toegegeven aan haar  broers en nu luisterde niemand meer naar haar en was er geen oplossing voor de problemen in het land.

Het liep tegen kerst. Mark en Einstein dwaalden moedeloos rond in de sneeuw. In die kou kwamen ze elkaar tegen. Wat hebben we toch stom gedaan om niet bij elkaar te blijven zeiden ze tegen elkaar. En we hadden veel b eter naar Thorbekje moeten luisteren. Dan was de hongersnood vast niet zo erg geworden. Weet je wat we doen? We gaan naar Thorbekje en vragen haar of ze ons onze eigenwijsheid en hooghartigheid wil vergeven en of ze ons wil helpen samen te gaan werken. Dan vinden we vast een oplossing voor de hongersnood. Ze gingen op pad. Door de sneeuw. Het was koud. Ze huiverden maar niet alleen van de kou. Ook omdat ze er tegenop zagen om hun fouten toe te geven. Na een barre tocht door de sneeuw bereikten ze het huis van hun vader. Ze belden aan. Vader deed open. En de jongens zeiden tegen hem dat het ze speet da ze van huis waren weggegaan en dat ze Thorbekje alleen hadden achtergelaten en dat ze nu wisten dat ze moesten gaan samenwerken en zich moesten houden aan de huisregels van Thorbekje. Tegen Thorbekje zeiden ze het nog een keer. Daarna hadden ze een echte ouderwetse kerstavond.

De volgende dag haalde vader de piek uit de kerstboom. Hij had die nacht een nieuwe piek gemaakt die de vorm had van een driehoek. Een driehoek van goud. Toen vader die op de top van de kerstboom had gezet ze hij: “dit is de gouden driehoek. Als één van de zijden er niet meer is is de driehoek er niet meer. Jullie moeten altijd bij elkaar blijven”.

En ze leefden nog lang en gelukkig.

Wat doen ze op het landelijk bureau?

Onze vereniging zit in heel Nederland. Waar u ook bent, ergens in de buurt zit een departement van De Maatschappij. Van Zuid-Limburg tot Zeeland, Friesland en Groningen en alles daar tussenin. Allemaal departementen van De Maatschappij maar ieder met zijn eigen identiteit. Deze diversiteit houdt De Maatschappij levendig en up-to-date. De bestuursleden van de departementen ontmoeten elkaar op landelijke bijeenkomsten en wisselen ervaringen en ideeën uit.

Naast deze zelfstandige, autonome departementen is er  een hoofdbestuur en een dienstverlenend orgaan, het landelijk bureau.  Het landelijk bureau van De Maatschappij is gevestigd in Den Haag. Op dit bureau werken vier mensen die in dienst zijn van De Maatschappij. Geert van der Tang, Patricia Punter, Maaike Vreeswijk en Corine Geluk. Deze vier mensen faciliteren de departementen en dragen zorg voor de landelijk georganiseerde bijeenkomsten.

De meeste leden en zeker alle bestuursleden zullen de namen van de medewerkers bekend voorkomen. Maar wat doen ze nu eigenlijk? Een greep: ze verzorgen de ledenadministratie en de financiële administratie. Beheren de website, schrijven en versturen nieuwsbrieven en verzorgen alle verdere landelijke communicatie. Ze voeren het secretariaat uit voor een aantal departementen. Ondersteunen alle departementen waar nodig. Organiseren landelijke bijeenkomsten en gaan langs bij de departementen in het land.

Kortom, een zeer divers takenpakket. En niet te vergeten, ze zijn vijf dagen in de week telefonisch bereikbaar voor al uw vragen over De Maatschappij. Dus komt u ergens niet uit? Heeft u een vraag over een bijeenkomst of heeft u hulp nodig bij het updaten van uw profiel op de website? Bel of mail naar 070-3141940 of info@de-maatschappij.nl

Sinterklaas

Beste mensen,

Ik was laatst bij een evenement van De Maatschappij,

een vereniging waarvan ik denk, die past bij mij.

Als oude heer voel ik mij op mijn plek,

het is statig, maar ook bruisend en kek.

Het was inspirerend en de borrel was een feest,

ik had spijt dat ik nog niet eerder was geweest.

Jammer dat er geen afdeling is in Madrid,

anders werd ik direct lid!

De doelstelling spreekt mij zeer aan,

Samenwerking, met elkaar ergens voor gaan.

Kennisinstellingen, het openbaar bestuur en het bedrijfsleven,

Met elkaar werken aan een mooi streven.

Dus, Maatschappij, ga door met dit goede werk,

Met elkaar staan jullie zeer sterk!

Met hartelijke groet,

Sinterklaas

Marianne de Mol-De Mooij, lid hoofdbestuur

Al jaren zijn we bezig om ons onderlinge contact te intensiveren (missie uitgediscussieerd, omgezet in een beleids- en strategieplan, interactieve invulling van het maandblad, de bijeenkomsten en zeer recent de website) en nu wordt inderdaad vanuit allerlei invalshoeken meegedacht over wat we zouden kunnen willen, moeten en uitzoeken. Top!
Alleen focust het zich nog wat eenzijdig op de presentatie naar buiten, de organisatie en de financiën. Terwijl we toch zoveel méér potentie in ons hebben dan deze formele kant. Natuurlijk wordt de formele kant ook opgepakt. De ledenvergadering op 12 december 2011 staat weer in het teken daarvan. Er komt een basisdocument, waarin we alles waarover we het eens zijn vastleggen. En er wordt verder invulling gegeven aan een sterke Gouden Driehoek, zowel in het landelijk bestuur als in de departementsbesturen. En dat gaat allemaal gebeuren.

Maar misschien ligt de grootste effectiviteit van ons netwerk wel gewoon in de dagelijkse praktijk? Dat we elkaar weten te vinden. Iets aan elkaar hebben. Dat ik, als ik als ondernemer een probleem met bijvoorbeeld een prototype heb, binnen ons netwerk kan vragen wie wil helpen. Dat ik, als ik als gemeente op een bepaald onderwerp beleid moet maken, kan vragen wie tips of ervaring heeft vanuit de ondernemerspraktijk of vanuit onderzoek. Dat ik, als kennisinstelling ideeën of onderzoek wil koppelen aan de praktijk, kan vragen wie mee wil doen. Dat we elkaar, overheid, ondernemers en kennisinstellingen, snel kunnen vinden en over en weer ondersteunen. Open, constructief en productief. Want we hebben echt een onwijs groot en deskundig netwerk. En we zeggen dat het werkt. Maar werkt het wel maximaal? Om Wim Sonneveld maar even te citeren: "Ik fráág het u af, meneer Sonneberg"?

Kunnen we hier zelf niet alvast iets aan doen, naast alle bestuurlijk overleg? Suggesties?